استفاده از فناوری جمع آوری اطلاعات از طریق امواج رادیویی فقط شروع کار است . این شروع، ذهن های خلاق را در جهت گسترش و انتقال آن به نسل های آینده آماده می کند . چند وقت پیش یک مدرسه در کالیفرنیا بچه ها را مجبور کرد، کارتی مجهز به RFID را به گردنشون آویزون کنن تا تمام حرکات آنها تحت کنترل گیرنده ها باشد.

برام خیلی جالب بود و داشتم فکر می کردم تا چه حد اجازه استفاده از چنین تکنولوژیی وجود دارد ؟ بعد ها خبر های دیگری را هم از کاربرد های مشابه در سایر کشورها شنیدم . بچه هایی که تحت نظر چنین کنترل های دقیقی قرار می گیرند در زندگی آینده چگونه خواهند بود ؟ آیا می توان با انسان به مثابه یک شی ء برخورد کرد ؟ داستان جایی جالب تر می شد که در تمام این خبر ها در نهایت صحبت از اعتراض شدید والدین به میان می آمد در حالی که ذینفع اول این کارکرد RFID، والدین بودند . آنها از اینکه فرزندانشان مانند یک کالا رهگیری شوند ناخشنود بودند و آزادی در انتخاب را عامل رشد فکری کودک می دانستند .

یاد بچگی های خودم افتادم که شیطنت در مدرسه یا در راه خانه تنها خاطراتی است که از آن زمان برای من به یادگار مونده . البته با شناختی که همه ی ما از نوجوان و دوران نوجوانی داریم، این چیزا نمی تونه بدرد کنترل آنها بخوره. ادامه مطلب »